The Scope of the Authority of the Qur'an's Apparent Meanings in the Derivation of Juridical Rulings, with an Emphasis on the Perspectives of the Akhbaris and Usulis

Document Type : Original Article

Authors

1 Department of Jurisprudence and Principles of Jurisprudence, Faculty of Jurisprudence and Principles of Jurisprudence, Islamic Seminary, Qom, Iran

2 Department of Jurisprudence and Principles of Jurisprudence, Faculty of Jurisprudence and Principles of Jurisprudence, Islamic Seminary, Qom, Iran.

Abstract

This research seeks to precisely delineate the scope and conditions under which the "apparent meanings" (zawahir) of the Qur'an are deemed authoritative (hujjah) in the process of deriving juridical rulings. By critically examining the pertinent evidence and evaluating the divergent viewpoints—particularly the contrast between the Akhbari and Usuli schools—the study aims to furnish a clear framework for utilizing this fundamental source within juridical reasoning (ijtihad). The necessity of this inquiry arises from the fact that understanding the relationship between the Qur'an and the Sunnah, as the two principal pillars of legal derivation, has persistently constituted one of the foundational challenges in Islamic legal methodology (usul al-fiqh); moreover, determining the epistemic status of the Qur'an's apparent meanings directly affects the scope of authoritative sources available to the jurist and, consequently, the resulting juridical outcomes. Adopting a descriptive-analytical approach, the research collects data through library-based methods and relies on primary texts of jurisprudence, legal theory, and hadith literature to examine and critique the arguments advanced by the two main intellectual currents in this domain (the Akhbaris and the Usulis). The findings indicate that, notwithstanding the existence of traditions (riwayat) prohibiting "interpretation based on personal opinion" (tafsir bi al-ra'y), this prohibition pertains to the imposition of subjective and unregulated opinions. In light of the Qur'anic verses that affirm the comprehensibility of the Qur'an and its role as a criterion (mi'yar), the apparent meanings of the Qur'an may be regarded as authoritative within a specified framework, provided that, when confronted with the interpretive traditions of the Ahl al-Bayt (as the articulate Qur'an [al-Qur'an al-natiq]), the latter are accorded precedence and serve as the ultimate determinative factor.

Keywords

References

قرآن کریم.
ابن فارس، ا. (۱۴۰۴ق). معجم مقاییس اللغه (ع. م. هارون، تحقیق). قم: دفتر تبلیغات اسلامی.
ابن منظور، م. (۱۴۱۴ق). لسان العرب. بیروت: دار صادر.
استرآبادی، م. (۱۴۲۷ق). الفوائد المدنیه. قم: نوید.
افندی اصفهانی، ع. (۱۴۲۸ق). ریاض العلماء و حیاض الفضلاء. قم: مطبعة الخیام.
انصاری، م. (۱۴۱۹ق). فرائد الاصول (الرسائل). قم: کنگره جهانی بزرگداشت شیخ اعظم انصاری.
ایازی، م. ع. (۱۳۸۵). تحلیل و نقد ادله اخباریان در انکار حجیت ظواهر قرآن. پژوهش‌های قرآنی، ۴۸، ۸۶-۱۱۰.
بحرانی، ی. (۱۴۲۵ق). الحدائق الناضره. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
حر عاملی، م. (۱۴۱۴ق). وسائل الشیعه. قم: مؤسسه آل البیت(ع).
حسینی، س. م. ح. (۱۳۹۵). نقش ظواهر قرآن در فرآیند اجتهاد از نگاه اخباریان و اصولیان. مطالعات اصولی، ۵، ۷-۲۸.
حلی (علامه حلی)، ح. (۱۴۲۸ق). تهذیب الوصول إلى علم الأصول. قم: مؤسسه امام صادق(ع).
خویی، س. ا. (۱۴۳۰ق). مصباح الأصول. قم: مؤسسه احیاء آثار الإمام الخویی.
راغب اصفهانی، ح. (۱۴۱۲ق). المفردات فی غریب القرآن. دمشق: دار العلم.
رضایی، ا. (۱۳۹۵ش). بررسی تطبیقی دیدگاه اخباریان و اصولیان در حجیت ظواهر قرآن (پایان‌نامه دکتری). دانشگاه علوم اسلامی رضوی.
سبحانی، ج. (۱۴۲۹ق). الأصول العامه للفقه المقارن. قم: مؤسسه امام صادق(ع).
شبیری زنجانی، س. م. (۱۴۳۳ق). کتاب الأصول. قم: مؤسسه پژوهشی رأی پرداز.
شیرازی، س. م. (۱۴۲۸ق). الأصول. قم: دار العلوم.
صفار، م. (۱۴۰۴ق). بصائر الدرجات. قم: کتابخانه آیتالله مرعشی.
طباطبائی، س. م. ح. (۱۴۱۷ق). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: دفتر انتشارات اسلامی.
طباطبائی، س. م. ح. (۱۴۳۰ق). حاشیة الکفایه. قم: بنیاد علمی و فکری علامه طباطبائی.
عیاشی، م. (۱۳۸۰ق). تفسیر العیاشی. تهران: المطبعة العلمیه.
فراهیدی، خ. (۱۴۱۴ق). کتاب العین. قم: هجرت.
کلینی، م. (۱۴۰۷ق). الکافی. تهران: دار الکتب الإسلامیه.
مظفر، م. ر. (۱۴۳۰ق). أصول الفقه. قم: انتشارات اسلامی.
مکارم شیرازی، ن. (۱۴۲۹ق). أنوار الأصول. قم: مدرسه امام علی بن ابی طالب(ع).
موسوی، س. م. (۱۳۹۰ش). حجیت ظواهر القرآن و شبهات آن (پایان‌نامه کارشناسی ارشد). دانشگاه قرآن و حدیث.
نائینی، م. ح. (۱۴۳۳ق). فوائد الأصول. قم: جامعه مدرسین.
واعظی، م. (۱۳۸۸ش). رابطه قرآن و سنت در تفسیر و نقش آن در استنباط فقهی. فقه اهل بیت، ۳۵، ۱۴۳-۱۶۶.

Files

Share

How to cite

Statistics