قرآن کریم
ابوالفتوح رازی؛ حسین بن علی. (۱۳۷۴)، روض الجنان و روح الجنان؛ مشهد :بنیاد پژوهش های اسلامی
الجبلی العاملی ؛زین الدین مشهور به شهید ثانی. (۱۴۱۰)؛ الروضة البهیه فی شرح اللمعة الدمشقیة، المکتبة العلمیة الاسلامیه؛ج :۲.
الجریری؛ عبدالرحمن. (۱۴۱۹). الفقه علی المذاهب الاربعه؛ مترجم: الغروی؛ سید محمد و دیگران؛ بیروت: منشور دارالثقلین؛ج: ۵
اصغرپور؛حسن. امامیان؛ رباب.(۱۴۰۳)؛ مصداق و مفهوم ارتداد در قرآن در اندیشه های مفسران فریقین. نشریه پژوهش های فقهی ـ دور نزدهم ـ شماره ۲ ص- ۱۰۶
الموسوی الخمینی روح الله (۱۳۶۳)، تحریر الوسیله، قم: مؤسسة النشر الاسلامی، ج۲
امینی ؛علی رضا .آیتی؛ سید محمود رضا .(۱۳۷۵)، تحریر الروضة الدمشقیه تهران: مؤسسه فرهنگی طه.
بخاری؛محمد ابن اسماعیل.(۱۴۰۱)؛ صحیح البخاری. بیروت: دار المعرفه.
دهخدا، علی اکبر. (۱۳۷۲)، لغت نامه دهخدا ؛تهران: مؤسسه انتشارات و چاپ دانشگاه تهران
شهیدی؛ سید جعفر. (۱۳۷۳)؛ ترجمه نهج البلاغه؛ تهران: انتشارات و آموزش انقلاب اسلامی ؛نامه ۳۱
شیبانی؛ احمد ابن حنبل.(۱۹۸۷)؛ المسند. بیروت: دار العلم للملایین.
طباطبایی، محمد حسین. (۱۳۹۳)، المیزان فی تفسیر القرآن، قم: مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان، ج: ۲
فیض؛ علی رضا. (۱۳۷۳)؛ مقارنه و تطبیق در حقوق جزای عمومی اسلام، تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی
قربانی؛ زین العابدین. (۱۳۶۷)؛ اسلام و حقوق بشر؛ تهران: دفتر نشر فرهنگ اسلامی
محقق حلی؛ ابوالقاسم نجم الدین جعفر بن حسن .(۱۴۰۳) شرائع الاسلام فی مسائل الحلال والحرام مع تعلیقات السید الصادق الشیرازی: تهران انتشارات استقلال، ج:۲
محقق داماد؛ مصطفی. (۱۳۷۵). «ارتداد» دایره المعارف بزرگ اسلامی . ج ۷. تهران: بنیاد معارف اسلامی. ص. ۴۴۳-۴۴۴
مصری؛ سید سابق. فقه السنه؛(۱۹۰۵) مترجم: ابراهیمی؛ محمود. (۱۴۳۷). سایت عقیده : اول دیجتال.صص(۱۴۴۵-۱۴۵۸).
یزدی؛ محمد. (۱۳۷۴)؛ فقه القرآن ؛ قم: موسسه مطبوعاتی اسماعیلیان؛ ج: ۲.
)