تبیین حکم فقهی استماع غناء از منظر فقه امامیه

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشکده فقه و اصول، دانشگاه فقه و اصول دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران

چکیده

«غناء» از مفاهیم مبهمی است که تعریف مشخصی برای آن نشده است، لذا حکم آن همواره از امور مورد اختلاف در فقه امامیه و بقیه گروه‌های فقهی بوده است. یکی از جنبه‌های مهم مورد بحث آن، حکم استماع آن است  که نسبت به بقیه‌ی جنبه‌های آن (اجرای آن) در عصر حاضر، امری است شایع.
بنابراین، مقاله‌ی حاضر به این پرسش پرداخته است که از نظر فقه امامیه حکم استماع غناء چیست؟ که به نظر، دیدگاه فقه امامیه راجع به استماع غناء تفصیل است و در غنای لهوی مضلّ حکم به حرمت می‌کند، اما در بقیه‌ی موارد حکم به حلّیت.
مقاله‌ی حاضر کوشیده است تا با ارائه‌ی تقسیماتی راجع به غناء در سایه‌ی فقه غنی امامیه، شناخت عمیق‌تر و شفاف‌تری راجع به حکم استماع غناء در فقه امامیه بوجود آورد. و نیل به این هدف، به شیوه‌ی توصیفی دنبال شده است.
یافته‌های پژوهش حاضر نشان داد که استماع غنای لهوی مضلّ، حرام و استماع غنای لهوی غیر مضلّ و غیر لهوی حلال است.

کلیدواژه‌ها


  • . قرآن‌کریم

    ۲. ابن اثیر، مبارک بن محمد (۱۳۶۷ ش). النهایة فی غریب الحدیث و الأثر. قم: مؤسسه مطبوعاتی اسماعیلیان.

    ۳. ابن فارس، احمد بن فارس (۱۳۵۸ ش). معجم مقائیس اللّغة. بیروت: دارالفکر.

    ۴. ابن منظور، محمد بن مکرم (۱۳۷۵ ش). لسان العرب. بیروت: دار بیروت.

    ۵. امامی، محمد جعفر (۱۳۸۷ ش). لغات در تفسیر نمونه. قم: امام علی بن ابی طالب (ع).

    ۶. انصاری، مرتضی (۱۴۴۱ ق). مکاسب. بیست و هشتم. قم: مجمع الفکر الإسلامی.

    ۷.  بیستونی، محمد (۱۳۸۵ ش). موسیقی از دیدگاه قرآن و حدیث. قم: بیان جوان.

     ۸. حر عاملی، محمد بن حسن (۱۳۷۰ ش). وسائل الشیعة. سوم. بیروت: مؤسسه آل البیت (ع) لإحیاء التراث.

    ۹. خامنه ای، سید علی (۱۳۹۷ ش). رساله‌ی منتخب الأحکام. سوم. کابل: صبح امید.

    ۱۰. (۱۳۸۸ ش). اجوبة الإستفتاءات. احمد رضا حسینی. پنجاه و یکم. تهران: شرکت چاپ و نشر بین‌الملل.

    ۱۱. سیفی، علی اصغر. ‌مقاله بررسی مفهوم و حکم غنا از منظر فقه اسلامی. سایت دارالثقلین.

    ۱۲. شرفخانی خویی، احمد. انسان، غنا و موسیقی. قم: انتشارات مشهور.

    ۱۳. صدر، سید محمد باقر (۱۳۸۷ ش). دروس فی علم الأصول. قم: دارالصدر.

    ۱۴. طباطبایی، سید محمد حسین (۱۳۸۳ ش). ترجمه تفسیر المیزان. سید محمد باقر موسوی همدانی. نوزدهم. قم: دفتر انتشارات اسلامی.

    ۱۵. طبرسی، فضل بن حسن (۱۳۸۳ ش). ترجمه تفسیر مجمع البیان. علی کرمی. اول. تهران: انتشارات فراهانی.

    ۱۶. فراهیدی، خلیل بن احمد (۱۳۶۷ ش). کتاب العین. اول. بیروت: مؤسسه الأعلمی للمطبوعات.

    ۱۷. فیاض،‌ محمد اسحاق (۱۳۸۰ ش). رساله‌ی توضیح المسائل. قم: مجلسی.

    ۱۸. گرجی، ابوالقاسم (۱۳۷۷ ش). تاریخ فقه و فقهاء. تهران: سازمان مطالعه و تدوین کتب علوم اسلامی دانشگاه‌ها (سمت).

    ۱۹. محسنی، محمد آصف (۱۳۸۷ ش). حدود الشریعة. اول. قم: مؤسسه بوستان کتاب.

    ۲۰. مکارم شیرازی، ناصر (۱۳۸۴ ش). تفسیر نمونه. بیست و سوم. تهران: دار الکتب الإسلامیه.

    ۲۱. (۱۳۸۸ ش). رساله‌ی توضیح المسائل. تهران: پیام عدالت.

    ۲۲. نوری طبرسی، حسین (۱۴۰۸ ق). مستدرک الوسائل. اول. قم: مؤسسه آل البیت (ع) لاحیاء التراث.

    ۲۳. واعظ حسینی، سید محمد (۱۴۱۷ق). مصباح الأصول. پنجم. قم: مکتبة الداوری.