دانشکده فقه و اصول، دانشگاه فقه و اصول دانشگاه بین‌المللی مجازی المصطفی، قم، ایران
چکیده
امر به معروف و نهی از منکر جزء فروع دین اسلام بوده و به هرانجه که باعث رشد و کمال در مردم شود معروف و به هر انچه که باعث انحطاط فرد و جامعه گردد منکر نامیده میشود .در اسلام فرقه ها و مذاهب مختلفی وجود دارد که از لحاظ اعتقادی با هم اختلاف دارند و همین مساله سبب شده تا مسلمانان به پیروی از مذاهب مختلفی بپردازند مذهب امامیه { شیعه / دوازده امامی / تشیع } از جمله این فرقه ها بوده که در این فرقه امر به معروف و نهی از منکر دو رکن مهم احکام و فرایض الهی شمرده شده که پیروان این مذهب همواره از سوی خداوند ، پیامبر و امامان معصوم تشویق به اقامه این فریضه الهی شده اند و برای اقامه این دو فریضه به روش درست شرایط و مراتبی را هم ذکر کرده اند . بنابراین در این مقاله به این سوال پرداخته میشود که جایگاه ، شرایط ، مراتب امر به معروف و نهی از منکر در مذهب امامیه چیست ؟ و چه فوایدی را در پی دارد ؟ انچه به نظر میرسد امر به معروف و نهی از منکر دارای شرایط ، مراتب و فوایدی هست که اقامه آن باعث پیشرفت جامعه میشود . مقاله می کوشد تا با عرضه ایات و روایات دقیق شرایط ، مراتب و فواید امر به معروف و نهی از منکرو اسیب های ترک آن را بیان کرده تا شناخت بیشتری با امر به معروف و نهی از منکر حاصل گردد. نتیجه این مقاله توصیفی این شد که امر به معروف و نهی از منکر دارای فواید وجایگاه مهمی در مذهب امامیه داشته همچنان مراتب امر به معروف و نهی از منکر شامل { قلبی / زبانی / عملی } بوده و شرایط آن شامل { علم و معرفت/ احتمال تاثیر / نبودن ضرر / ادامه و اصرار متخلف} میباشد .
)